Ἡ Ἄρσις τοῦ Σταυροῦ - «Θεμελιώδεις Ἀρχὲς τῆς ἐν Χριστῷ Ζωῆς. Εὐαγγελικὸς Δεκάλογος»

«Οἰκοδομητικὲς Συνάξεις» Περίοδος Θ΄, 2025-2026

Σύναξις Γ΄

«Θεμελιώδεις Ἀρχὲς τῆς ἐν Χριστῷ Ζωῆς. Εὐαγγελικὸς Δεκάλογος» - Μέρος Ι΄.

Ἡ Ἄρσις τοῦ Σταυροῦ

22α Δεκεμβρίου 2025 ἐκ. ἡμ.

Τὴν Κυριακὴ, πρὸ τῶν Χριστουγέννων, 22α Δεκεμβρίου ἐκ. ἡμ., † Μνήμη τῆς Ἁγίας Μεγαλομάρτυρος Ἀναστασίας, μὲ τὴν προτροπή, εὐλογία καὶ τὴν ἐνεργὸ παρουσία τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. Κυπριανοῦ ἐπραγματοποιήθη, ἡ τρίτη ἀπὸ τὶς τέσσερες προγραμματισμένες  Οἰκοδομητικὲς Συνάξεις, τὶς ὁποῖες συνδιοργανώνουν ἡ Ἱερὰ Μητρόπολίς μας ᾿Ωρωποῦ καὶ Φυλῆς καὶ ἡ Δημοτικὴ Ἑνότης Φυλῆς, γιὰ τὴν Περίοδο 2025 - 2026, στὸ Δημαρχεῖο « Νικόλαος Λιᾶκος ».

Ὅπως καὶ σὲ ὅλες τῆς Συνάξεις τῆς Περιόδου, Μέλη τοῦ Συλλόγου ᾿Ορθοδόξων Γυναικῶν «Ἅγιος Φιλάρετος ὁ Ἐλεήμων », μὲ τὴν Πρόεδρο κα Ἀθηνᾶ Χωριατοπούλου, ὡς καὶ τοῦ Συνδέσμου Ἐθελοντῶν τῆς Μητροπόλεώς μας, εἶχαν ἀναλάβει τὴν ἑτοιμασία τῆς Συνάξεως καὶ τὴν φροντίδα γιὰ τὴν ὑποδοχὴ τῶν προσερχομένων, ὡς καὶ τὴν διανομὴ ἑνὸς σχετικοῦ ἐντύπου.

Στὴν Σύναξι παρίσταντο ὁ πολυσέβαστος Ἀρχιμανδρίτης π. Θεοδόσιος, Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῶν Ἁγίων Κυπριανοῦ  καὶ  Ἰουστίνης, ὡς καὶ Ἱερεῖς καὶ σεβαστὲς Γερόντισσες τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας, ὁ ἀξιότιμος Δημοτικὸς Σύμβουλος Διονύσιος  Βλάχος,  ὁ  ἀξιότιμος

ἐκδότης κ. Κωνσταντῖνος Παπαδημητρακόπουλος κ.ἄ.

* * *

Ἡ κα Αἰμιλία Γκούφα-Οὔτου , Μέλος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Συλλόγου ᾿Ορθοδόξων Γυναικῶν « Ἅγιος Φιλάρετος ὁ Ἐλεήμων », ἐσημείωσε εἰσαγωγικῶς, ὅτι «φτάσαμε στὸ πιὸ κρίσιμο καὶ ὑψηλὸ σημεῖο τῆς Κλίμακος, ἀπὸ τὸ ὁποῖο θὰ φθάσουμε στὴν ἕνωσί μας μὲ τὸν Χριστό μας. Τὸ σκαλοπάτι, ἡ δεκάτη καὶ τελευταία βαθμίδα τῆς Κλίμακος, φαίνεται ὅμως πολὺ ὑψηλό. Τὸ ὠνομάσατε: ἡ Ἄρσις τοῦ Σταυροῦ».

Ἐν συνεχείᾳ, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας ἔλαβε τὸν λόγο καὶ ἀναφέρθηκε προοιμιακῶς στὴν ἐπὶ θύραις Ἑορτὴ τῆς θείας Ἐνανθρωπήσεως, προτρέψας τοὺς πιστοὺς νὰ ἑτοιμασθοῦν εἰς βάθος διὰ τῆς Μετανοίας, ὥστε νὰ ἀξιωθοῦν ἡ καρδία τους νὰ γίνη ἕνα σπήλαιο εὐλογημένο καὶ

πλημμυρισμένο ἀπὸ τὴν θεϊκὴ Παρουσία, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀγκαλιάζουν ἕνα διὰ βίου ἀγῶνα, μέχρι νὰ τοὺς δοθῆ τὸ Χάρισμα τῆς Διαμονῆς, ὅπου δὲν ὑπάρχουν πλέον διακυμάνσεις.

Αὐτὸ ἀπαιτεῖ νὰ ἀπελευθερωθοῦμε ἀπὸ τὴν ἀμέλεια καὶ τὶς ψευδαισθήσεις καὶ νὰ ἀναλαβοῦμε ἕναν συνεχῆ ἀγῶνα ἐναντίον τῆς Φιλαυτίας. Ἡ ἀμέλεια, ἡ εὐμάρια καὶ ἡ καλλιέργεια τοῦ φαίνεσθαι εἶναι τὰ μεγάλα ἐμπόδια στὴν προσπάθειά μας πρὸς τὴν θέωσι.

Ἡ Φιλαυτία θέλει νὰ παρακάμψουμε τὸν δρόμο τοῦ Σταυροῦ. Καὶ ὅμως ὁ ἴδιος ὁ Κύριός μας μᾶς παρέδωσε τὰ τρία γνωρίσματα ὅσων θέλουν νὰ Τὸν ἀκολουθήσουν,  δηλαδὴ τὴν πνευματικὴ ταυτότητα τοῦ ζωντανοῦ Χριστιανοῦ: α. «ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν», β. «ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ», καὶ γ. «ἀκολουθείτω μοι».

Ἂν τὸ Πάθος καὶ ὁ Σταυρὸς ἦσαν ἡ ἐπιλογὴ τοῦ ἀναμαρτήτου Χριστοῦ γιὰ τὴν σωτηρία μας, πόσο μᾶλλον γιὰ μᾶς τοὺς ἁμαρτωλούς

Εἴμεθα προσκεκλημένοι σὲ μία πορεία σταυρική, μὲ τὸν καθημερινὸ θάνατο τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου: «Διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ»...

α. Τὸ «ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν», ἐννοεῖ τὴν ἐγκατάλειψι τῆς Φιλαυτίας. Ὁ ἐγωκεντρισμὸς καὶ ἡ ἄλογος φιλία τοῦ σώματος καταλήγει σὲ εἰδολωλατρεία τοῦ ἑαυτοῦ μας καὶ ἑπομένως στὴν καθολικὴ διατάραξι τῆς σχέσεώς μας μὲ τὸν Θεὸν καὶ τὸν Ἀδελφό μας.

β. Τὸ «ἀράτω », μᾶς παραπέμπει στὸν κόπο, στὴν ἰσόβιο βία, στὴν ἑτοιμότητα γιὰ κάθε εἴδους δοκιμασία, μὲ τὴν ἐπίγνωσι  τοῦ  θεραπευτικοῦ  χαρακτῆρος  τῶν  δοκιμασιῶν.  Ἡ θλῖψις δὲν εἶναι κάτι τὸ ἀπρόοπτο γιὰ ὅποιον βαδίζει τὴν σταυρικὴ ὁδὸ τῆς Μετανοίας. Ὅπως διδάσκει ὁ Μέγας Ἀντώνιος, «Αὕτη ἐστὶν ἡ μεγάλη ἐργασία τοῦ ἀνθρώπου, ἵνα τὸ σφάλμα ἑαυτοῦ ἐπάνω ἑαυτοῦ βάλῃ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, καὶ προσδοκήσῃ πειρασμὸν ἕως ἐσχάτης ἀναπνοῆς».

Ἕνας μάλιστα Νηπτικὸς πατὴρ μᾶς παροτρύνει νὰ ἔχουμε «πρὸς πᾶσαν θλῖψιν ἕτοιμον θέλημα»...

β. Τὸ «ἀκολουθείτω», μᾶς εἰσάγει σὲ βαθύτερο ἅμα καὶ ὑψηλότερο ἦθος: δὲν ἀρκεῖ ἡ ἄρνησις τοῦ ἑαυτοῦ μας, ἡ ὑπομονὴ ἄνευ γογγυσμῶν καὶ ἡ ἐπίγνωσις τῆς θεραπευτικῆς ὠφελείας τῶν θλίψεων, ἀλλὰ χρειάζεται ἡ θέσις, δηλαδὴ νὰ ἐνεργοῦμε καὶ νὰ καλλιεργοῦμε τὶς Ἐντολὲς τοῦ Κυρίου μας. Ὀφείλουμε π.χ., ὄχι μόνον νὰ μὴν μισήσουμε τὸν Ἀδελφό μας, ἀλλὰ νὰ τὸν ἀγα

ποῦμε  καὶ  νὰ  θυσιασθοῦμε  γι᾿ αὐτόν...

Δὲν ὠφελεῖ μόνο τὸ «κατέχειν καὶ φυλάσσειν τὸν λόγον» τοῦ Σωτῆρος μας, ἀλλὰ καὶ τὸ «καρποφορεῖν ἐν ὑπομονῇ», μὲ τὴν ἐνεργοποίησι τῆς Χάριτος, τὴν ὁποίαν ἐλάβαμε στὸ Βάπτισμά μας...

* * *

Στὴν συζήτησι, ἡ ὁποία ἀκολούθησε  τὴν  Εἰσήγησι τοῦ  Σεβασμιωτάτου  Μητροπολίτου μας, ὑπογραμμίσθηκε πόσο δυσκίνητοι εἴμεθα στὴν καταπολέμησι τῆς Φιλαυτίας μας, ἐνῶ ἡ ἄρσις τοῦ σταυροῦ εἶναι ὁ μοναδικὸς δρόμος γιὰ νὰ φθάσουμε στὴν φιλανθρωπία καὶ τὴν φιλοθεΐα, δηλαδὴ στὴν Ἀγάπη.

* * *

Ἡ Δ΄ Σύναξις ἔχει προγραμματισθῆ γιὰ τὴν Κυριακὴ τοῦ Ἀσώτου, 26.1 / 8.2 2026.

Θὰ ὁμιλήση καὶ πάλιν ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας.

Ἡ Διάλεξις θὰ ἔχη ὡς θέμα: «Τὸ πάθος τοῦ Ναρκισσισμοῦ».

† Γ.῾Ι.Μ.